|
türkxatun
|
||
|
türk qadın xatun arvad qız ana bacı yoldaş arxadaş emekçi
سؤزوموز- وبلاگ عمومى تركهاى ايران سؤزوموز- در پرشين بلاگ ايلخان- تركهاى جنوب و مركز ايران افشار- وئبلاگ تركهاى خراسان آدليم توركلر- مشاهير تركهاى ايران شاه ايسماعيل ختايى صفوى دده قورقود وئبلاگى
باغلانتىلار-لينكلر-سايتلار
قادینجا-آزه ربایجان قادین درگیسیQadın آذر قادين(حقوق زنان حقوق بشر است) گونئی آزه ربایجان اؤيره نجي قادینچیلار آزه ربایجاندا قادین سسی توركييه قادينلاري قادين-اردم وئبلاگى دورنا- قادين صحيفه سى تريبونت- قادين مسئله سى بؤلومو قادين مساله سى-اوجاق قادين لار- آمئريكانين سسى رادييوسو جمعيتهاى زنان در آذربايجان- آذربايجاندا قادين درنكلرى Çağdaş Azerbaycan Kadınları Creative Women Association Azərbaycan Qender İnformasiya Mərkəzi Azərbaycan Qadınlarının Respublika Cəmiyyəti Azərbaycan Qadınlarının Bakı Asosiyasiyası Azəri-Türk Qadınlar Birliyi Dilarə Əliyeva adına Azərbaycan Qadın Huquqlarını Müdafiə Mərkəzi Azerbaycan Qadın ve İnkişaf Mərkəzi "Sevil" Azərbaycan Qadınları Məclisi "Neftçi" Qadınlar Cəmiyyəti Azərbaycan Respublikası "Əlil Qadınlar" Cəmiyyəti Azərbaycan Respublikası "Universitet Təhsilli Qadınlar" Cəmiyyəti Yəhudi Qadınlarının Humanitar Asosiyasiyası Azərbaycan Respublikası "Nəcib xanımlar" İncəsənət Birliyi Azərbaycan Respublikası Yaradıcı Qadınlar Asosiyasiyası Şəhid Uşaqları və Anaları Xeyriyyə Mərkəzi Qender və İnsan Huququ Araşdırma Birliyi "Qadın və Muasir Dünya" Sosiyal-Xeyriyyə Mərkəzi "Göyçe Gölü" Qadınlar Cəmiyyəti "Ümid" Analar Cəmiyyəti Qadın Problemlərinin Tədqiqatı Birliyi "Sənsiz" Xeyriyyə Cəmiyyəti Azərbaycan Ziyalı Qadınlar Birliyi Azərbaycan Qadın-Menecerler Asosiyasiyası "Tomris" Analar Cəmiyyəti "Məneəvi Tərəqqi" Qadın İctimayi Birliyi Respublika "Şəhid Anaları" Xeyriyyə Mərkəzi "Azәrbaycan Qadınları Zaqafqaziyada Sülh vә Demokratiya Uğrunda" Tәşkilatı Başqa Təşkilatlar Audio-Video Xurşid Banu Natəvan- Şe'ləri Qulaq Asın: Azərbaycan Mahnıları- MP3 سحر خانيم: ايتگين اولدوز نيگار رفیع بیلىدن بير شئعر: یئردن قالخان طيياره لر گوگوش واشينگتوندا قادينلارين آذربايجان و دونيادا ساتيلاماسي فيرانسادا ايسلامي حيجاب مساله سي آذربايجاندا قادينلارين سئچگیلرده ايشتيراکی آمريكادا قادينلارا تجاووز ايراندا قيز و قادينلارين دورومو- وضعيت زنان و دختران در ايران Listen To Aziza Mustafazade فيدان و خورامان قاسيمووايلا-ابوظبى كونسئرتى زهره وفايى: آثار-ياپيت لار آذربايجانين ميللي حركتي و آمريكا تاريخ بيزي گؤزله مه يه جك! آفت هاى حركت ملى عصرين هانسى بؤلومونده دايانميشيق؟ نارضايتي ها را جدي بگيريم! اشتباه بزرگ خليفه معتصم حيدر عماوغلو مزدك چرا آذربايجان قهرمانان خود را از ياد نمي برد؟! آثار باستاني آذربايجان به روايت تصوير -۱ اوشاق نمايشي: يارديم چيل دوستلار زهره وفايي نين اثرلري غوربتده سؤنموش اولدوزلار زهره وفائی: «مكتوب» انجمن كتاب دوستان آذربايجان يازار-قوشوقچو-آراشديرماچى-اديب. نويسنده-شاعر-محقق پريسا بابائی فرد مينا اسدلي فريده اصغرنيا ثريا بخشي ليلا حيدري عاشيق پرى خانيم شمس كسمائى ايرئنه مليكوف زهره وفايى پروين اعتصامى خورشيدبانو ناتوان مه ستى گنجوى مدينه گلگون حكيمه بلورى شراره انصارى Məqalələr-Azərbaycan Türkcəsində قادينلاری آييريتماغی ياساقلاما کونوانسييونو آذربايجان قادين حركاتي: تئللي زري و سريه خانيم ايسوئچلى قادينلارين ايجتيماعى-سيياسى دوروملارى حيجاب رونئسانسى بيرليكده ياشاما و هله ده سئوگيلى قالابيلمه آذربايجاندا قادين مطبوعاتى يازيلار-آراشديرمالار. نوشته ها-بررسىها زنان تبريز در سنگرهاي مشروطهخواهي حق راى زنان آذربايجان: نخستين در ايران وعالم اسلامى زن ترك هرگز در هم نخواهد شكست مساله زن و تبعیض جنسی در ایران-صداى اروميه ستم ملي و ستم جنسي در ايران-عليرضا اردبيلى ملاحظاتى در باره مساله زن-اشرف دهقانى ٨ مارس روز جهانى زن-اشرف دهقاني ويژه نامه روز جهانى زن-دونيا قادين گونو. آبتام جايزه صلح نوبل در خدمت تداوم خشونت در ايران Women of Azerbaijan- English Articles Seljuk female clothing Women in Turkish Safavid Era Timurid and Safavid Women in the Visual Arts Women's Rights in Azerbaijan Status of Women in Azerbaijan Azerbaijan: Women And Work Rights for Women, Mirvarid Dilbazi To Marry A Westerner? كتابخانه زن- قادين كيتابليغى
داستان زندگى رفيق هريسى- مرضيه اسكويى دختران كولى- مرضيه اسكويى تجربه نخستين مرگ- مرضيه اسكويى برخي از آثار اشرف دهقاني سياست دونياسى- دؤولت قادينلارى. دنياى سياست- دولت زنان توميريس طاهره زرين تاج قره العين طاهره زرين تاج قره العين مرضيه اسكويى اشرف دهقانى فاطمه امينى زينب پاشا تئللى زرى- سرييه شاهسئون ملكه لر٫ پرنسس لر زهرا خانم تاج السلطنه قاجار ملكه جهان قاجار مهد عليا شاهزاده اشرف فخرالدوله عصمت الملوك دولتشاهى رسيم-هئيكل-معمارليق. نقاشى-مجسمه سازى فرح نوتاش مهشيد رحيم تبريزى سپيده فرزام فرح اصولى-زنجان Mustafa Zadeh Aziza صحنه-سينما-تئاتر گوگوش: رسيملر- عكسها جميله شيخى تهمينه ميلانى مينا جعفرزاده افسر اسدي ثريا حكمت نسرين مقانلو فرحناز منافى ظاهر زيبا نادري شيرين بينا First Azerbaijani Woman on Stage, Shovkat Mammadova موسيقى-رقص-باله-آواز-اوپرا آتشپاره-اقدس نجفى برين فايقه آتشين گوگوش پروانه خانم قشقايى تاج السلطنه قاجار عزيزه مصطفىزاده خرامان قاسيمووا فيدان قاسيمووا Azerbaijan's First Ballerina, Gamar Almaszade Opera Singer, Khuraman Gasimova Aziza Mustafa Zadeh: Jazz, Mugam, Essentials of My Life All Eyes On Aziza The Oriental Princess of Jazz دب- مد- گؤزه لليك Modeling and Fashion in Azerbaijan ريتا جبلى نيگار طاليبووا ورزش-ايدمان Azerbaijani women and Circus Life سايتهاى پروين اعتصامى
|
سنگسار در آزربايجان
اخيرا جمهوري
اسلامي ايران پس از ده سال وقفه، شخصي را (جعفر كياني) در شهر تاكستان آزربايجان
سنگسار نمود. جالب توجه است كه نخستين سنگسار اين جمهوري شيعه و فارس در سال ١٣٥٨ باز
در شهر آزربايجاني «ااردبيل» بوده است. در واقع جمهوري فارس-شيعي در عمر كوتاه خود
بيش از ٧٥ در صد از سنگسارهاي خود را در آزربايجان جنوبي انجام داده و بيش از ٨٠
در صد سنگسار شوندگان در كل ايران نيز ترك بوده اند.
تمركز سنگسارهاي
جمهوري اسلامي در آزربايجان و ترك بودن اكثريت سنگسار شوندگان را مي توان از جوانب
بسيار مطالعه كرد. از جمله اينكه سبك زندگي اي كه جمهوري اسلامي فارس-شيعي در صدد
تحميل آن بر ملل ساكن در ايران است، بيشترين تضاد را با فرهنگ،
سنن و نحوه زندگي سنتا سكولار تركان و آزربايجان كه مهد مدرنيته در ايران است دارد.
گروهي نيز سنگسار اخير و اعدام چندين تن با جرثقيل در ملاء عام در تبريز پايتخت آزربايجان و مهد انقلابات را زهر چشم دادن
به خلق ترك و ترساندن آنها از بلند نمودن صداي اعتراض براي احقاق حقوق ملي خود دانسته اند. اين احتمالات وجود دارند و شايسته بررسي اند، اما
ما در اينجا به جاي بررسي اين جوانب، در صدد اشاره به نكته ديگري مي باشيم و آن
سكوت و بي تفاوتي حيرت آور و سوال برانگيز فعالان، تشكيلات سياسي و انجمنهاي حقوق
بشري آزربايجان در مورد نقض صريح حقوق بشري و ملي تركان و آزربايجانيان توسط جمهوري
اسلامي و با سنگسارهاي فاجعه آميز و ضدانساني است. تاكنون حتي يك گزارش جامع در
باره تركان سنگسار شده در ايران و يا سنگسارهاي اجرا شده توسط جمهوري اسلامي ايران
در آزربايجان جنوبي، نه از سوي گروههاي حقوق بشري ترك و آزربايجاني و نه از سوي
تشكيلات سياسي آنها تهيه نشده است.
اين بي
تفاوتي مي تواند ناشي از دلايل زير باشد:
١- بسياري از
فعالان و تشكيلات فرهنگي و سياسي آزربايجاني، حتي به ظاهر تندروترين و افراطي ترين
آنها كه خواهان استقلال آزربايجان جنوبي اند، درك درستي از اراضي اين آزربايجان
جنوبي مورد ادعاي خود ندارند. اينان كه به ظاهر دشمن خوني شونيسم فارس، جريانات پان
ايرانيستي و دولت بنيادگرا و فارسگراي ايرانند، در تعريف حدود و ثغور آزربايجان عينا
مانند همان شونيسم فارس، جريانات پان ايرانيستي و دولت بنيادگرا و فارسگراي جمهوري
اسلامي ايران، تقسيمات اداري دولتي را ملاك خود قرار مي دهند و آزربايجان را منحصر
به دو استان آزربايجان غربي و شرقي دانسته و عينا مانند آنها ديگر بخشهاي تركنشين
شمال غرب كشور واقع در استانهاي اردبيل، زنجان، گيلان، كردستان، قزوين، مركزي،
تهران، قم و كرمانشاه را خارج از آزربايجان مي دانند. اين دسته كه ظاهرا با حرارت
تمام از آزربايجان ناميده شدن مناطق شمال ارس در تاريخ، تعلق مناطق ارمني نشين در
جمهوري آزربايجان و يا كردنشين در جنوب استان آزربايجان غربي به آزربايجان دفاع مي
كنند، خود در عمل از آزربايجان ناميدن بيش از دو سوم از سرزمين ترك نشين و آزربايجاني
در شمال غرب كشور طفره رفته، تعلق اين سرزمينها به آزربايجان را با نوشته ها و
برخوردهاي خود منكر شده و عملا دو سوم خاك آزربايجان جنوبي را بي سر و صدا به قوم گويا
اشغالگر فارس پيشكش مي كنند. طبيعي است همچو جريانات منحرفي فاجعه سنگسار در استان
قزوين را نيز غير مربوط به آزربايجان دانسته و خود را موظف به موضعگيري در باره
آنها ندانند.
٢- بسياري از
فعالان و تشكيلات آزربايجاني به ويژه انجمنهاي مربوط به حقوق بشر، دركي نادرست از حقوق بشر دارند. اينها
صرفا حقوق زباني تركان آزربايجان را حقوق بشر قلمداد كرده و خود را موظف به دفاع
از كساني آنهم منحصرا افرادي با تمايلات مليتگرايانه مي دانند كه به سبب فعاليت در
باره حقوق زباني تحت فشار و تضييق جمهوري اسلامي قرار گرفته اند. طبيعي است كه در
سايتها و گزارشات اين گونه فعالان سطحي نگر و انجمنهاي ناآشنا با روح حقوق بشر،
خبر و انعكاسي از تضييق حقوق گوناگون مردم آزربايجان و ملت ترك در سراسر ايران از
طرف دولت جمهوري اسلامي ايران، از جمله حقوق معوقه زنان؛ حق زندگي و مجازاتهاي
غيرانساني مانند اعدام، سنگسار، قطع عضو؛ تضييق حقوق تركان منسوب به گروههاي اعتقادي
علوي (قزلباش، اهل حق)، جعفري (از جمله شيعيان غيرمعتقد به ولايت فقيه)، بهائيان در
آزربايجان و غير آن؛ تضييق حق تجمع و تشكل مردم و گروههاي اجتماعي و مبارزات صنفي
كارگران و معلمان آزربايجان و ترك در سراسر ايران، حق انتخاب كردن و انتخاب شدن و
... نمي توان يافت. حال آنكه تضييق همين حقوق از سوي دولت جمهوري اسلامي ايران در
مناطق كردنشين با دقت و جزئيات فراوان و به طور مداوم در سايتها و گزارشات فعالان
و تشكيلات سياسي و انجمنهاي حقوق بشري كردي در ايران و خارج آن منعكس مي شود و به
درستي به عنوان سركوب خلق كرد و كردستان شرقي به جهانيان و مراكز ذيصلاح عرضه مي
گردد.
٣- بسياري از
فعالان ترك و تشكيلات سياسي آزربايجان، درك و نگرشي بسيار نادرست و سطحي از
سياستهاي استعماري و آسيميلاسيونيست دولت جمهوري اسلامي داشته، اين سياستها را صرفا
در اعمال محدوديتهاي زباني خلاصه مي كنند و از وجوه و ابعاد ديگر سياستهاي
استعماري و آسيميلاسيونيست دولت جمهوري اسلامي غافل اند. حال آنكه دائره سياست هاي
آسيميلاسيونيست دولت جمهوري اسلامي و مستعمره سازي آزربايجان جنوبي بسيار وسيعتر
از تضييقات زباني صرف بوده محدود به آن نيست و همه ابعاد اجتماعي، فرهنگي، سياسي،
اقتصادي، ديني و جز آن را شامل مي شود. به عنوان مثال:
الف- تحميل
حجاب و اكنون لباس ملي براي زنان تحت نام «طرح عفاف» و «پوشش ملي زنان ايراني»،
علاوه بر تحديد آزاديهاي فردي زنان در انتخاب پوشش در كل ايران، سياستي است كه
مستقيما هويت ملي زنان ترك در سراسر ايران كثيرالمله را نشانه گرفته است. چرا كه
لباس سنتي زنان ترك از اساسي ترين مولفه هاي هويتي اين خلق است و از ميان بردن آن
با حجاب اسلامي و يا چادر كه پوششي فارسي-زرتشتي است، مترادف با حمله به هويت تركي
و آسيميلاسيون و فارسسازي خلق ترك مي باشد. تحميل «حجاب اسلامي» و «چادر زرتشتي-فارسي»
به زنان ملل ساكن در ايران به مقصد كم رنگ كردن رنگارنگي و تشخص ملي ملل ساكن در
ايران كه هر كدام طبق سنن و فرهنگ و تاريخ خود سليقه و سبك خاصي در انتخاب پوشاك
داشته و داراي لباسهاي ملي ويژه اي هستند، انجام مي گيرد و به همين دليل نيز در
ضديت آشكار با فرهنگ و هويت ملي ترك و آزربايجان است. تحميل و ترويج حجاب اسلامي و
چادر زرتشتي -فارسي در آزربايجان، ديگر مناطق ملي ترك نشين و يا ميان تركان پراكنده
در سراسر ايران، در مراكز دولتي، موسسات آموزشي و كوچه و خيابان در سراسر مناطق
ترك نشين ايران همواره از طرف تمام فعالان سياسي و حقوق بشري آزربايجان، علاوه بر
نقض آزاديهاي فردي در انتخاب پوشش، ميبايد به عنوان سياستهاي فارسسازي ملت ترك نيز
تعقيب، منعكس و محكوم شود.
ب- «ايجاد
حوزه هاي علميه شيعه امامي» در شهرهاي آزربايجان و ديگر مناطق ترك نشين، تحميل بدعت
«ولايت فقيه»، گماردن «نمايندگان ولايت فقيه» از مركز-فارسستان در اين شهرها و
مناطق، «دادگاههاي ويژه روحانيت» وابسته به مركز، حتي تبليغ «شيعه امامي» كه تفسير
فارسي شيعه دوازده امامي متشرعه است، آموزش اين مذهب فارسي در مدارس ترك و
آزربايجان و تدريس آن در كتب تعليمات ديني مدارس در شهرهاي ترك نشين و آزربايجان
مي بايست به عنوان يكي از اساسي ترين سياستهاي آسيميلاسيون و فارسسازي و مستعمره
نمودن آزربايجان تلقي شود. شيعه امامي، ولايت فقيه و .... همه در ضديت كامل با
هويت ملي خلق ترك و آزربايجان و درك سنتي مردمان ترك از اسلام و يا اسلام تركي
اند. هر اقدامي براي تبليغ و ترويج شيعه امامي و ولايت فقيه در آزربايجان و ديگر
مناطق ترك نشين ايران، از جمله وابستگي تحقيرآميز «حوزه هاي علميه» تربيت روحاني در
آزربايجان به مراكز شيعي فارسستان و تدريس شيعه امامي در كتب درسي و مدارس مي بايد
از سوي فعالان سياسي و انجمنهاي حقوق بشري آزربايجان مستقيما به عنوان اقدامي ضد
ترك و ضد آزربايجاني از سوي دولت تعقيب، منعكس و محكوم شود. تاثير ترويج شيعه
امامي فارسي در آزربايجان و ميان ملت ترك بويژه عشاير و روستائيان بر نابودي فرهنگ
و هويت ملي ترك و آزربايجان، بسيار مخربتر و مهلكتر از ترويج زبان تحميلي و
استعماري فارسي در ميان خلق ترك و آزربايجان است.
ج- «دولت
ديني» در تضاد با سنت دولتمداري تركي قرار دارد. در ميان بيش از دويست دولت و
امپراتوري تركي در تاريخ هرگز هيچ دولت تركي تحت سيطره مقامات «روحاني» و صنف خادمان
دين نبوده است، زمامداران ترك يا با دستگاه روحاني كه تحت كنترلشان بوده به مدارا
رفتار كرده اند (مانند برخي شاهان صفوي و قاجار) و يا آشكارا به سركوب آن پرداخته
اند (مانند نادرشاه و محمد شاه قاجار) و يا مانند دوره ايلخانان و احمد شاه قاجار
بيطرفي مطلق ديني را مراعات نموده اند، اما به همه حال دولت ترك هميشه فوق دستگاه
ديني و مستقل و جدا از آن بوده است. هر زمان نيز كه در يك دولت ترك، قدرت و نفوذ
روحانيون و خادمان دين افزايش يافته (مانند برخي دوره هاي صفوي و عثماني)، به همان
نسبت خصلت تركي و هويت ملي تركي آن دولت به سرعت از ميان رفته است. بنابراين صرف
وجود و حاكميت دولتي ديني در آزربايجان، آنهم دولتي غير آزربايجاني و مدافع مذهب
فارسي شيعه امامي، وضعيتي برضد هويت ملي ترك و آزربايجاني، غيرمشروع و تحميلي است،
چه برسد به اجرائات اين دولت فارس و غير آزربايجاني بر اساس شيعه امامي فارسي در
آزربايجان ترك مانند سنگسار، اعدام و قصاص زنان و مردان آزربايجاني و ترك.
٤- تقديم نمودن
تصويري دگماتيك،
سطحي، انعطاف ناپذير، متعصب، خشن، بدوي و غير انساني از اسلام، رفتاري ويژه كاست
روحانيون شيعه امامي فارسي است. اين تصوير در ضديت مطلق با درك اسلام نخبگان ترك و
نيز اسلام مردمي ترك قرار دارد. اسلام نخبگان ترك و اسلام مردمي تركي كه بهترين
نمونه آنرا به ترتيب در اسلام شمس تبريزي-مولاناي رومي و عشاير ايلات ترك شاهسئوه ن و قاشقاي، افشار و .... مي توان ديد، همواره
بر محور تساهل، تسامح و دوستي و محبت و سنن ملي تركي قرار داشته است. وضعيت در سطح
دولتي نيز اين چنين بوده، چنانچه در تمام دوره حكومت ٧٠٠ ساله امپراتوري ترك عثماني،
مجازات سنگسار شرعي تنها يكبار در سال ١٦٧٩ اجرا و زن متاهلي (همسر قواف عبدالله
چلبي آقسارايي) به جرم همخوابي با مردي يهودي رجم شده است. پس از آن، اين حكم غيرانساني
براي هميشه تعطيل گرديده است. بنابراين، هر گونه مجازات خشن و غيرانساني كه به نام
شرع از سوي جمهوري اسلامي در داخل مرزهاي آزربايجان جنوبي و همچنين ديگر نقاط ترك
نشين ايران و حتي در مورد تك تك شهروندان ترك ايراني اجرا شود، مي بايست به عنوان
تخريب ويژگيهاي رفتاري و آزاديهاي ديني-مذهبي تركان و آزربايجان از سوي دولت
جمهوري اسلامي و بر عليه درك سنتي و مردمي خلق ترك از اسلام تلقي شده از سوي
فعالان سياسي و انجمنهاي حقوق بشري آزربايجاني و تركي محكوم شوند.
٥-
گروهي از فعالان سياسي و فرهنگي ترك و آزربايجاني اساسا مشكلي با حكم اعدام،
سنگسار و يا ديگر احكام غيرانساني فقه شيعه امامي و حتي دولت ديني ندارند. اين
گروه هر چند از جهت زباني داراي خود آگاهي و شعور ملي اند و اين شعور ملي همه روزه
در حال گسترش، تعميق و افزايش است و به درستي سياستهاي آسيميلاسيونيست و فارسسازي
جمهوري اسلامي را نقد كرده به چالش مي كشند، اما در عين حال از آنجائيكه به اسلام
شيعي امامي كه تفسيري فارسي از شيعه دوازده امامي (در مقابل جعفري و يا تفسير تركي
شيعه دوازده امامي متشرعه) است قائل اند، از جهت ديني و مذهبي مي بايست به عنوان تركان
فارس شده تلقي گردند. اين افراد هرچند در آغاز خوش نيت و پاكدل باشند، در نهايت
مانند نمونه هاي سيد جمال الدين اسدآبادي، مهدي بازرگان، محمد حنيف نژاد، مصطفي چمران،
مهدي باكري، محمد تقي جعفري، مير حسين موسوي و صدها ترك مذهبي امامي شده ديگر، در
دراز مدت به جاده صاف كن استعمار فارسستان در آزربايجان و فارسسازي ديني و اعتقادي
ملت ترك تبديل شده و خواهند شد. از اينرو با جريانات سياسي ترك و آزربايجاني معتقد
به شيعه امامي مي بايست با احتياط برخورد نموده و آنها را مبلغ مذهب ملي فارسها
يعني شيعه امامي و فارسيگري - اقلا از جنبه مذهبي- در ميان تركان ايران و
آزربايجان دانست. اين افراد و جريانات مي بايست درك كنند كه نمي توان از يك سو
سياستهاي زباني قوميتگرايان فارس و دولت جمهوري اسلامي يعني تحميل زبان فارسي و
دشمني با زبان تركي را تنقيد كرد و از سوي ديگر سياستهاي ديني قوميتگرايان فارس و
دولت جمهوري اسلامي يعني تبليغ شيعه امامي فارسي در ميان ملت ترك و ترويج انديشه
منحط اختلاط دين و دولت و ريشه كن كردن اسلام مردمي تركي و سكولاريسم را مدافعه نمود.
بنابراين:
1. انديشه
و نهاد دولت ديني، بر ضد سنت دولتمداري تركي و تاريخ آزربايجان است،
2. مذهب
شيعه امامي فارسي و همه تفرعات بدعت آميز آن مانند ولايت فقيه و .... در ضديت با
فرهنگ و هويت ملي ترك، اسلام تركي و تفسير تركي شيعه دوازده امامي متشرعه يعني
مذهب جعفري قرار دارد،
3. ترويج
شيعه امامي فارسي و اجراي احكام فقهي آن در آزربايجان، از اساسي ترين مولفه هاي
فارسسازي ملت ترك و مستعمره ساختن آزربايجان توسط دولت ايران است،
4. اجراي
احكام شريعت در آزربايجان مي بايست به عنوان اقدام آگاهانه دولت ايران براي تخريب
و زدودن سنت ديرينه سكولاريسم خلق ترك و آزربايجان تلقي شود،
5. ترويج
فرهنگ خشونت، انتقام، تعصب، كينه توزي و بدويت به اسم شريعت و با انجام مجازاتهاي
غيرانساني، در ضديت كامل با سنن و فرهنگ مردمي خلق ترك و اسلام تركي كه بر محور
محبت و دوستي است قرار دارد،
6. احكام
سنگسار، اعدام، قصاص، ديه و .... كه اهانت به نوع بشرند، در اسلام مردمي ترك كه بر
اساس مدارا، تساهل و تسامح مذهبي شكل گرفته جائي ندارد،
7. اجراي
مجازاتهاي دهشت انگيز و ضدانساني مانند سنگسار، اعدامهاي خياباني و قطع عضو و
انجام آنها در ملا عام، حتي انعكاس آنها در رسانه ها مي بايد به عنوان سياست ترور
دولتي براي در هم شكستن حس غرور ملي و انگيزه مقاومت ملت ترك بر عليه دولت جمهوري
اسلامي فارسي تقلي شود،
8. دولت
ديني، شيعه امامي سازي خلق ترك، اجراي احكام شريعت، تفسير بدوي از اسلام،
مجازاتهاي دهشت انگيز غير انساني، تبليغ فرهنگ خشونت و ..... همه در تناقض با روند
مدني شدن، تجدد و توسعه آزربايجان جنوبي است،
با توجه به
آنچه گفته شد انتظار ميرود فعالان فرهنگي، تشكيلات سياسي و انجمنهاي حقوق بشري ترك
و آزربايجاني بويژه در خارج، با تجديد نظري اساسي در اصول نارسا و معيارهاي تنگي
كه به عنوان تضييق حقوق ملي و انساني ملت ترك و آزربايجان از سوي دولت جمهوري
اسلامي براي خود تعريف نموده اند، موارد بسيار مشخصي مانند سنگسارها، اعدامهاي
خياباني قطع عضو، شلاق زدنها و .... در آزربايجان را نيز در جرگه آن اصول و
معيارها داخل كرده، آنها را متماديا در گزارشات و سايتهاي خود منعكس نموده و با
رساترين وجه ممكن به اين اخلال و تضييق حقوق ملي و انساني تركان و آزربايجانيان
اعتراض كرده و آنها را محكوم كنند
|